VERSLAG. XLIII 



die hem werden toegezonden uit Heelweg bij Varsseveld. 

 Voor zoover hij weet, is zoodanig feit tot dusver nog nooit 

 geconstateerd. 



Ten tweede maakt hij melding van eene ernstige bescha- 

 diging, door Sitona griseus Y . op Johannahoeve bij Oosterbeek 

 aan lupinen teweeggebracht. Deze soort is zeer algemeen op 

 brem, maar ook EVERTS maakt er melding van, dat zij soms 

 schade doet aan jonge lupinen. 



Eindelijk spreekt de heer RlTZEMA BOS over beschadigingen, 

 door wantsen uit het geslacht Lygus aan planten teweegge- 

 bracht, inzonderheid door Lygus pabulinus L. en L. pratensis L. 



De bladeren van allerlei planten kunnen door deze want- 

 sen worden aangetast, zoo bijv. die van ooftboomen, bessen- 

 struiken, rozen, Viburnums, Hortensia's, Fuchsia's, Dahlia's, 

 Salvia's, boonen, aardappelen. De steekwonden, die Lygus 

 teweegbrengt, zijn eenvoudige ronde gaatjes ; maar daar de 

 wantsen met haren snuit blijkbaar eene voor de planten 

 schadelijke zelfstandigheid in het blad brengen, staat de 

 groei van het blad in de naaste omgeving van iederen steek 

 stil, en sterven de om een wantsensteek heen gelegen weefsels 

 af. Wanneer nu een blad in zeer jeugdigen staat op verscheidene 

 plaatsen door wantsen wordt gestoken, dan staat de groei 

 van het blad op al die plaatsen stil, terwijl op andere plaatsen 

 de groei doorgaat. Het spreekt van zelf, dat onder deze 

 omstandigheden de nog levende, groeiende deelen van het 

 blad zich losscheuren van de doode of althans niet meer 

 groeiende gedeelten, zoodat er dikwijls verschillende steek- 

 gaten gaan samensmelten, en dat er zelfs heele stukken uit 

 het blad uitvallen ; ja in enkele gevallen blijft er van de gan- 

 sche bladschijf niet veel meer over dan de hoofdnerf en enkele 

 stukken blad, die daaraan blijven zitten. Altijd echter blijft 

 de beschadiging zeer typisch door de onregelmatigheid van 

 den omtrek der bladoverblijfselen, door de gaten van ver- 

 schillende grootte, en ten slotte door de nog onveranderde 

 steekgaten, welke in de resten der bladschijven gewoonlijk 

 nog wel overblijven. 



Het spreekt van zelf, dat wanneer jonge, nog in den groei 

 verkeerende bladeren op verscheidene plaatsen worden aan- 

 gestoken, deze bladeren klein blijven, kroes worden en zelfs 



Tijdschr. v. Entom. LVIII. 3 



