VERSLAG. XI A* 



ook de literatuur der plantenbeschadiging door deze dieren 

 kent, is toch van meening, dat deze dieren carnivoor zijn en de 

 observaties betreffende het aantasten van planten nog wel eens 

 gerevideerd mogen worden. Hij veronderstelt, dat in vele 

 gevallen, waar de Capsiden in groot aantal op kultuurgevvassen 

 worden aangetroffen, deze juist de eigenlijke schadeveroorzakers 

 te lijf zijn gegaan en vernield hebben en dus ten onrechte de 

 wondjes in de planten aan deze dieren worden toegeschreven. 

 Spr. meent, dat deze onderstelling te ver gaat en al is het 

 zeker waar, dat de Capsiden bladluizen enz. uitzuigen, dat 

 zij toch op hun tijd ook wel degelijk jonge plantendeelen 

 aantasten, om er het benoodigde vocht uit te halen en dus 

 ook zelf schadelijk zijn. Daarbij oppert Spr. de mogelijkheid, 

 dat het van de relatieve hoeveelheid dierlijk of plantaardig 

 voedsel zal afhangen, vooral waar de Capsiden in aantal 

 optreden, of zij meer carnivoor of meer herbivoor zullen 

 zijn. Daar bovendien uit tropische gewesten meer gewag 

 wordt gemaakt van schade door bloemwantsen aan cultuur- 

 gewassen, en de in kassen gekweekte sneeuwbal, wat dit 

 betreft, met tropische gewassen op één lijn gesteld kan 

 worden, is Spr. van oordeel, dat het mogelijk is, dat Capsiden 

 ambivoor zijn en in warmere streken meer neiging tot plant- 

 aardig voedsel zullen vertoonen, terwijl zij in koude streken 

 meer tot het dierlijk voedsel aangetrokken zullen zijn, zooals 

 dit met meerdere ambivoren o.a. met Homo sapiens, het geval is. 



In elk geval is het de moeite waard, deze observaties voort 

 te zetten en te noteeren, onder welke omstandigheden de 

 Capsiden schadelijk zijn voor planten. 



Ten opzichte van de vraag over het overwinteren, zegt 

 Spr., dat veel er voor pleit, dat overwintering van het vol- 

 wassen dier onder schors den gewonen loop van zaken voor- 

 stelt, daar men dikwijls volwassene Capsiden aldaar 's winters 

 heeft aangetroffen. 



De heer J. Th. Oudemans deelt het volgende mede: 



Hij nam in het laatst van Mei en begin van Juni van dit 



jaar waar, dat op roggeakkers onder Putten (G.) hier en daar 



tusschen de groene, nog niet bloeiende planten er enkele 



voorkwamen, die korter bleven en waarvan de aar geheel 



