LVril VERSLAG. 



In de tweede plaats demonstreert Spr. eenige soorten kevers, 

 merkwaardig om de vindplaats en wel : Nebria livida L. var. 

 lateralis F., Odoorn (Dr.), 7, 191 3; An/ara brunnea Gylii., 

 Schoonoord (Dr.), 7, 1909; Tachinus elongatus Gylh., Mui- 

 derberg, 4, 1910; Orthocerus muticus L., Hilversum, 4, 1906; 

 Corymbites pectinicornis L., Hoogeveen, 1907. 



Ten slotte laat Spr. circuleeren een drietal wantsen, zoo 

 juist door hem ontvangen van den heer Kerkhoven, afkomstig 

 uit de Preanger, waaronder de bekende groote waterwants. 



De heer Uyttenboogaart laat ter bezichtiging rondgaan 

 eenige exemplaren van Corymbites nigricoruis Panz., door 

 Spr. te 's-Hertogenbosch in Mei van dit jaar verzameld. Deze 

 tamelijk zeldzame Elateride komt volgens Dr. EVERTS op 

 eiken voor; Spr. klopte echter deze soort van Salix caprea, 

 en wel bijna uitsluitend van over het water uitstekende 

 takken. Aan de landzijde maakte hij slechts 1 exemplaar 

 buit, tegen 12 aan de waterzijde, op een klein terrein rond 

 een oud fort. Eiken waren daar niet in de buurt. Spr. komt 

 voorts nog terug op een artikeltje van zijne hand in de Entomol. 

 Berichten over de variaties van Carabus violaceus L. in 

 Nederland voorkomende. Naar aanleiding van dat artikeltje 

 ontving Spr. een schrijven van Dr. EVERTS, waarin deze o.a. de 

 meening uitspreekt, dat de var. exasperatus Dfts (= psiloptems 

 Kr.) dichter staat bij purpurascens dan bij de type. Spr. oor- 

 deelde naar den algemeenen habitus en niet naar de sculptuur. 

 Intusschen is de onderlinge verwantschap der Carabus-rassen 

 en -aberraties zeer moeilijk uit te maken. Wel kan met zeker- 

 heid gezegd worden, dat de door Linnaeus beschreven 

 C. violaceus moet beschouwd worden als eene reeds sterk 

 gespecialiseerde afwijking van den primairen vorm. Dit stemt 

 ook overeen met de geografische verbreiding, daar violaceus- 

 type waarschijnlijk de noordelijkst voorkomende Carabus is en 

 zich dus het verst verwijderd heeft van de plaats waar de stam- 

 vorm zich tijdens den ijstijd moet hebben opgehouden. Deze 

 sterk gespecialiseerde noordelijke vorm kan zich later wederom 

 naar het zuiden hebben uitgebreid en daar vermengd hebben 

 met inmiddels in andere richting ontwikkelde vormen, waar- 

 door zeer ingewikkelde hybride variaties kunnen zijn ontstaan. 



