VERSLAG. LXI 



inlandsche genera beter in te zien, was het noodzakelijk, 

 om ook de verdere Europeesche Lycaena-soorttn aan eene 

 revisie te onderwerpen, wat reeds geschied is. Hoe grooter 

 het aantal onderzochte soorten, des te meer naderen de 

 limieten elkaar, echter zonder te verdwijnen. De generieke 

 kenmerken laten zich duidelijk formuleeren, evenals dit het 

 geval is met de specifieke. De specifieke kenmerken, welke 

 in de genitaliën zijn gelegen, zijn zoo duidelijk, dat men de 

 Lycaeniden kan determineeren alleen op de kenmerken, ge- 

 legen in de drie laatste abdominaal-segmenten, zonder dus 

 de dieren zelf gezien te hebben. 



De meegebrachte teekeningen, welke vervaardigd waren 

 met een teekenprisma naar microscopische preparaten, vorm- 

 den dus eigenlijk een determinatie-tabel. Uit de teekeningen 

 bleek tevens, dat L. argus L. niet synoniem is met L. aegon 

 W. V. Dit was volgens Spreker trouwens reeds duidelijk te 

 zien uit de figuren in het Tijdschrift v. Ent. XL, p. 229, 

 van den heer De Vos tot Nederveen Cappel. De sporen 

 van argus waren op de bij dat opstel behoorende plaat door 

 den heer Van Eecke gearceerd, die van aegon niet. Aldus 

 bleek, dat L. argus steeds kortere sporen aan de tibiae schijnt 

 te hebben dan L. aegon. De variëteit Jiypochiona Rambür. is 

 dus eene variëteit van aegon en niet van argus, terwijl aegidion 

 Meisn. eene argus-varieteit is. Door de tegenovergestelde 

 opvatting was de heer De VOS tot eene andere conclusie 

 gekomen. 



De publicatie van den Spreker was ter perse en hij hoopte, 

 dat de lepidopterologen na nauwkeurige critiek zijne ziens- 

 wijze zouden deelen, wat eene omzetting in de bestaande 

 systematische rangschikking ten gevolge zoude hebben. 



De heer Kempers laat bezichtigen een 85 afbeeldingen 

 van achtervleugels van Cerambycideu., waarbij hij opmerkt, 

 hoe geleidelijk de eene vleugel zich bij den ander aansluit. 



De groep der Prioniden vertoont een beeld, dat geheel 

 verschilt van dat der andere boktorren, zoodat men alleen op 

 dien grond reeds tot de gevolgtrekking zou kunnen komen, 

 hier met eene afzonderlijke familie te doen te hebben. Doch 

 ook de andere kenmerken dezer groep hebben gemaakt, dat 



