NEGENDE LIJST VAN SOORTEN EN VARIËTEITEN, ENZ. 165 



en subcarinatus. In Drenthe is ook een tusschenvorm van 

 progressivus en suspicax gevangen. De kleur der pooten 

 schijnt bij de rassen van geen invloed te zijn. — Andere 

 schrijvers, als Dr. Gustav Bernau 1 ), Dr. Fr. Sokolar 2 ) 

 en W. HuRENTHAL 3 ), geven ook studiën over de rassen 

 van deze soort. 



38. A T otiopliilus biguttatus F. Bij Breda werd een exemplaar 

 met een bijkomend groefje achter het midden op het linker-, 

 bij Putten op de Veluwe een met een bijkomend groefje 

 achter het midden op het rechter dekschild gevangen. Ook 

 werd een exemplaar bij Apeldoorn (Kerkhoven) gevangen, 

 bij welke nog een bijkomend groefje (achter het midden) 

 op de 4 e tusschenruimte der beide dekschilden aanwezig is ; 

 dergelijke exemplaren werden wel eens ten onrechte als 

 N. quadripunctatus Dej. gedetermineerd. 



73. Bembidion (niet Bembidium !) punctulatum Drap. 

 Zwartblauwachtige exemplaren (Cuyk en Limmel bij Maas- 

 tricht) zijn ab. c. Lutsi R.EITT. 



239. Ophonus rufibarbis F. en 239 bis brevicollis Dej. zijn, 

 volgens Sharp (Notes on British species of Ophonus, in „The 

 Entomologist's Monthly Magazine'" 2nd Series, Vol. XXIII 

 1912) niet synoniem, maar twee goede soorten, welke aldus te 

 onderscheiden zijn : Halsschild kort en breed, met scherp 

 aangeduide rechte achterhoeken ; bestippeling op de schijf 

 zeer schaarsch aangeduid. Dekschilden met weinig dichte, 

 soms zeer schaarsche bestippeling, vooral over het midden. 

 Het uiteinde van het laatste tergiet (de aedeagus, sensu Sharp) 

 met een stompen korten top, welke aan het uiteinde iets 

 neergebogen is, maar zonder duidelijk opgerichten rand. 

 Lengte 6 — 8 mm. De meest voorkomende soort; werd in 

 alle deelen van het land aangetroffen, in de duinstreek soms 

 in aantal brevicollis Dej. 



!) In Wiener Entom. Zeit. XXXII 1913, p. 191 [met Kritiek van 

 OTTO Langenhan (Entom. Blatter 1913, p. 304 en Entom. Blätter 1914, 

 p. 267)]. 



2 ) In Zeitsch. f. wissensch. Insektenbiologie VII 191 1 en Entom. 

 Rundschau 191 2. 



s ) In Entom. Blätter 1914, p. 42 (Die Nominatform des Carabus 

 cancellatus). 



