1 68 JHR. DR. ED. EVERTS, 



verwante ruficollis De G., naar verhouding breeder in de 

 schouders en naar het uiteinde meer plotseling versmald. 

 Klauwen aan de voortarsen bij het $ nagenoeg gelijk. Reitter 

 zegt dat de basale streepjes van het halsschild iets gekromd 

 zijn en het prosternum in den regel alleen in het midden 

 gegroefd is. Lengte 2 1 /. mm. Door Ganglbauer en Reitter 

 als var. van ruficollis De G. beschouwd; volgens J. Edwards 

 eene goede soort. Zeldzaam, doch op meerdere plaatsen 

 gevangen 346i uater . Heydeni Wehncke. 



13. Tusschenruimten op de dekschilden bij het <j> overal 

 fijn bestippeld. Deze soort is in den regel iets breeder dan 

 Heydeni en veel minder plotseling naar het uiteinde versmald. 

 De binnenste klauw der voortarsen bij het ç$ ongeveer het 3 / 8 

 van de buitenste, breeder en sterker gebogen. Lengte 2 1 / 8 — 2 a / 2 

 mm. De meest algemeene soort . . 346. ruficollis DE G. 



Hieraan verwant is 34Ó ter H. midtipunctatus WEHNCKE, 

 welke breeder van . vorm is, met krachtiger stippelrijen op 

 de dekschilden, met een dwarsindruk aan de basis van het 

 halsschild en, volgens den auteur, met over de geheele 

 oppervlakte gladde, niet fijn bestippelde dekschilden bij het$. 

 De voorklauwen en de aedeagus (beter gezegd ,, forceps") 

 zouden als bij ruficollis gevormd zijn. — Volgens Seidlitz 

 onderscheidt zich deze (door GANGLBAUER en REITTER als 

 var. van ruficollis geduid) van Heydeni, doordat de basaal- 

 streepjes van het halsschild recht, bij Heydeni gebogen zijn ; 

 ook is de prosternale groef bij eerstgenoemde diep en glad, 

 bij de tweede in den regel slechts in het midden aangeduid. 

 Of H. multi punctatus Wehncke in ons land voorkomt is niet 

 met volkomen zekerheid te zeggen, m. i. wel. Balfour Browne 

 beschouwt een paar exemplaren, die ik hem ter inzage zond, 

 als groote, breede ruficicollis. 



Tusschenruimten op de dekschilden bij het $ over het 

 uiteinde en soms op de voorhelft langs den naad fijn be- 

 stippeld. Deze soort gelijkt op ruficollis, doch is ternauwer- 

 nood zoo breed aan de schouders en meer geleidelijk naar 

 het uiteinde versmald. Roestrood of bruinrood, met duide- 

 lijker zwarte vlekken op de dekschilden. Het prosternum is 

 spaarzaam en grof bestippeld, op de voorhelft duidelijk 



