NEGENDE LIJST VAN SOORTEN EN VARIËTEITEN, ENZ. I 79 



kop zwart, halsschild rood, dekschilden geelbruin met lichte 

 schouders. Achterlijf bruin met gele zijden en geel uiteinde. 

 Sprieten rood, de laatste 4 leedjes bruin; pooten roodgeel. 

 Kop veel smaller dan het halsschild, tamelijk fijn en zeer 

 dicht, doch niet rimpelig bestippeld, de tusschenruimten 

 glanzig; de slapen korter dan de langsdoorsnede der oogen. 

 Halsschild de helft breeder dan lang, glanzig, met iets 

 naar buiten uitstekende achterhoeken. Dekschilden even lang 

 als bij caesum, doch veel langer dan bij ferrugineum Kr. ; 

 ook door de sculptuur met caesum overeenkomende, krachtig 

 en zeer dicht rimpelig bestippeld, glanzig. Achterlijf ondui- 

 delijk bestippeld, mat gechagrineerd. Lengte bijna 3 mm. 

 Bernhauer beschreef deze nieuwe soort naar exemplaren 

 uit Noord- en Midden-ltalië (van Genua tot Rome) ; merk- 

 waardig dat deze ook in Nederland voorkomt en zelfs op 

 enkele plaatsen, o. a. Haagsche bosch en in stadstuinen 

 van den Haag niet zeldzaam. Bernhauer bepleit later (in 

 „Münchener Koleopt. Zeits.", Band IV, I Liefr. 191 5, p. 270) 

 de prioriteit van de benaming italicum. De benaming tricolor 

 Rey (Ann. Soc. Lin. Lyon 1880) kan niet behouden blijven, 

 aangezien Wollaston eene P/iloeouomus-soort als Omalium 

 tricolor (Col. Atlant. 1865, App. p. 75) beschreef. Aangezien 

 ook Fowler's Omalium nigriceps als nomen praeoccupatum 

 niet voor deze soort kan gelden, moet de soort derhalve, 

 volgens Bernhauer, heeten : italicum. In den Catal. Coleopt. 

 Europae etc. 1906, werd deze ten onrechte als var. bij caesum 

 Grav. geplaatst. 



Eene vroegere onjuiste opgave van Ornai, ferrugineum Kr. 

 uit Amsterdam (Kinker), welke ik als 0. caesum Grav. v. 

 litorale Kr. duidde, is nu ook italicum Bernh. Nog komt zij 

 voor bij Bürgst nabij Breda en is bij Valkenburg (Limb.) in 

 een dassenhol gevonden. 



In de beschrijving van Ornai, litorale Kr. (Naturges. d. 

 Ins. Deutschl. 1858, Coleopt. II, p. 980), door SCHAUM bij 

 Swinemünde ontdekt, zegt Kraatz „Dem O. /ossidatimi Er. 

 täuschend ähnlich, fast ganz ebenso gefärbt, gebaut und 

 punktirt, jedoch nur halb so gross, sehr leicht durch die 

 Bildung der Stirn zu unterscheiden, welke fast ganz eben, 

 vor den Ocellen mit einem kaum bemerkbaren, kurz-linien- 



12 



