107 



istaaendo Form som væreiido en ny Art (omtalt nedenfor), af 

 hvilken (Irnnd jeg hai- anset det for rigtigst at henføre Normans 

 og Miers" Lokaliteter med et Spørgsmaalstegn til deinie Art, som 

 rigtignok er den hyppigste og største Form, men Henførelsens Sikker- 

 hed er jo derfor ikke konstateret. Jeg antager, at de af M. Sars be- 

 skrevne Fxemjjlai'er have tilhørt denne Art, men Henførelsen er alene 

 baseret paa hans Angivelse af Dyrenes Størrelse, thi af hans Be- 

 skrivelse kan man ikke udlede noget sikkert. Boecks Beskrivelse 

 passer kun jiaa denne Art, hans Afbildning tilhører derimod 

 næste Art. 



61. Oediceios curvirostris n. sp. 



(Tab. IV, Fig. 4.) 

 Oediceros lipiceus Boeck. Skand. og Arkt. Arapli. PL XIII, Fig. 4 (Descriptio 

 ad Oed. hjnceum pertinet). 



Hæc species Oed. lijnceo valde affinis, formå rostri a speciebus 

 ceteris hujus generis distincta. — Kostrum aliquantura deorsum 

 curvatum, paulum ultra apicera articuli basali anteunarum primi 

 paris exsertum, margine superiore fere a basi usquo ad apicem ali- 

 •[uantum eurvato, margine laterali fere semicirculariter arcuato et ad 

 medium rostrum aliquantum supra marginem inferiorem sito; oculus 

 raagnus uonnihil ab apice rostri reraotus; pars rostri infra oculum 

 deorsnm vergens. Angulus lateralis capitis nonnihil productus, 

 apice rotuudato. Anteunæ quam in O. Ij/nceo i)aulo graciliores. 

 Pedes primi jiaris manu non elongata, omnino ut in Oed.bjnceo 

 formata. Pedes reliqui fere ut in Ocd.hjncco; pedes tertii paris 

 „unguc" articulo sexto multo lougiore, pedes quarti paris „ungue" 

 articulo sexto nonnihil breviore; pedes quiuti et sexti parium „ungne" 

 articulo sexto paulo vel perpaulo lougiore; pedes septimi paris arti- 

 culo secuudo ut in Oed. h/iiccn formate. — Long. feminæ ovigeræ 

 maximæ 12,5"'"'. 



Color quam in Oad. li/nceo certe aliquanto dilntior, specimina 

 tamen mea per aunos complures vel raultos in spiritu vini asser- 

 vata sunt. 



