) * ( 



De Molluscorum per Europam distributione : 

 Sua cuique animali terrse plaga, eaque vcl an- 

 gustior vei latior, pro habitaculo cessit, cujus liraites 

 non impune transit. Haec autem lex, exceptionibus 

 quaravis obnoxia, in universum tamen valcre vidc- 

 tur, ut quo quaeque species magis ex coclo & aere 

 pendet, eo angustioribus circumscribatur habiiandi 

 Jimitibus ; nisi si, pro varia anni tempestate, variain 

 terrae plagam petere possit. Quo vero minus aeri ob- 

 noxia animalia sunt, eo longius dispertita sub vario 

 ccelo vitam agunt. Quae quidem Jex de Molluscis 

 quoque nostris vaiere videtur. Eadem enim Mollusca 

 fluviatilia, tum Gasteropoda tura Acephala, omni Eu- 

 ropae, ab Alpibus saltira Pyrenaeis, usque ad ultima 

 teptentrionis Scandinavici Juga communia sunt. At 

 species aliae Jacus, aliae flumina, aliae torrentes rivos 

 potissimum amant ; aliae sunt maxime vulgares & 

 ubique catervatim obviae, aliae multo ubique rariores 

 sunt & individuis valde paucioribus conlinentur. 



Neque tamen Iiaec regula de generali horum ani- 

 malium per totam Europam distributione, exceptio- 

 Bibus suit caret. Verosimiie eniin videtur, magnaro 

 dissimilitudinem medii illius, in quo vivunt MoIIu- 

 sca, dissimiles generare & alere species. Sic mare 

 balthicurn, quod, quoad SElsitudinem aquae, medium 

 quasi est inter mare & lacum, proprias quasdam spe- 

 cies habet, quae in nullo alio Scandinavioe loco obvc- 

 niunt. Eadem ratio thermarum & fontium salsa- 

 runi csse videtur 5 (quibus tamen in patria no.slra 



pla- 



