7S 



Hab. in arenosis Hungariae, in comitatu Toleaänsi prope Kees, unde stirpes 

 vivas retulit (18553 indefessus hortulanus Hillebrand , floram austriacam in korto 

 imperiali Belvederano felicissiine administrans , in cujus memoriam haue »pecieiu 

 simul cognominavi ; locis similibus circa Pest copiose (Dr. Kerner). 



Caespites ramulis varie assurgeiUibus convexi , nunc densius la- 

 xiusve pulvinares, nunc rari, diametri '/s-l -pedalis. Cauliculi, sive rami 

 cardinales, tereti - filiformes carnosi, \i — V" crassi , tortuosi v. serpen- 

 tini , potissimum inferiore parte, foliis einarcidis vesliti ac inride subinde 

 piirpurascentes, ramulos complures novellos , paucissimos contra in supe- 

 riore foliis vegetisonusta parte protrudunt. Fragilitas gemmarum explicalaraum 

 ac ramulorum novellorum, foliis longe frequentiusslellatim patentibus, quam 

 apice conniventibus insignilorum (summilatibus peracta dissemiatione inde 

 formam turbinatam saepissime conciliantium), adeo magna ut vitream prope- 

 modum dicas. Divergentia foliorum ejusdem cauliculi ut plurimum 

 varia, inferiorum plerumque '/s, superiorum frequentissime V« ac '/u, qua 

 de causa spirarum coordinatarum series interruptae ac qua'm in specibus 

 affinibus longe aegerius sunt dignoscendae. Folia tereliuscula, seclione 

 transversali rotundo-ovalia, supra ut plurimum minus quam subtus convexa, 

 mox a basi v. parum supra basim recurva, superficiem exhibent nitidulam, 

 stomatibus innumeris immersis subtilissime punctulatam ac cellulis promi- 

 nulis pellucidis varie alternantibus irroratam et ac speciem inde pruinosam, 

 V. si mavis ad lentem obscure puberulam ; emarcida, quam affinium spe- 

 cierum longe diutius persistentia , ex ovata basi sunt linearia subulata, ob- 

 solete carinata , inferne alba, supra medium dilute testacea v. rutila , ad- 

 pressa, apice patulo frequentius incurva quam recurva. Cauliculi floren- 

 tes, dissitius utplurimum foliali quam steriles, folia exhibent secundum 

 divergentiam V», V» ac Vs disposita, ac cincino terminantur fere semper bifur- 

 calo, accedente quandoque inferiore altero distinctissime remoto solitario 

 simplici v. rarissime aequidem bifido. Cincini rami inchoante anthesi 

 patentes, sensimque sese erigentes, demum slricli evadunt, ac nunc recti, nunc 

 subflexuosi v. plus minusve recurvi in fructu sub angulo 35 — 45° patent. 

 Flor es, ut plurimum subsessiles, in quoquo ramonumero 11—15 consuetim 

 variant, persaepe lamen 17 — If) , longe rarius solum 9>'7 numerabis ; 

 in fructu aequabiliter remoti 5 >■ IV»'" versus apicem ab invicem distant. 

 Bracteae inlernodiorum longitudine aut breviores , foliis caulinis homo- 

 morphae ac solum magis complanatae, sunt adpressae. Calycis foliola 

 fere aequilonga carnosa, semitereti-linearia sunt v. ovato-oblonga, iVu— 1'" 

 longa, obtusissima, mutica, viridi-glauca. P e ta 1 a stellalim patentia, reliquarum 

 specierum in morem subnaviculari- concava, argute versus apicem carinata, 

 ima basi sunt coalita. Stamina 10, calyce duplo longiora, alterna, corollae 

 sinubus petalisque, bis parum altius, inserta ; filamentis setaceis glabris, anthe- 

 ris aureis reniformibus, compressis, basifixis, erectis. Squamulae bypogynae 

 carnosae planae, palulae, '/i»'" latae, intus basi poro nee tarifero sunt instructae. 

 Pistilla 5, rarissime p.assim 6 v. 4, vix ima basi coalita, sub anthesi sunt 



