34 C. PLINII HIST. NAT. LIB. XVI. 



De picea : abiete. 



XVIII. Picea montes amat , atque frigora : feralis 

 arbor, et funebri indicio ad fores posita, ac rogis vi- 

 rens : jam tamen et in domos recepta , tonsili facilitate. 

 Haec plurimam resinam fundit , interveniente candida 

 gemma , tam simili thuris , ut mixta visu discerni non 

 queat : unde fraus Seplasiae. 



Omnibus his generibus folia brevi seta et crassi ore , 

 duraque, ceu cupressis. Piceae rami paene statim ab ra- 

 die modici, velut brachia , lateribus inhaerent. Simili- 

 ter abieti, expetitse navigiis. Situs in excelso montium, 

 ceu maria fugeret : nec forma alia. Materies vero pr- 

 cipua trabibus , et plurimis vitae operibus. Rsina ei vi- 

 tium , unde fructus unus piceae : exiguumque sudat ali- 

 quando contactu solis. E di verso materies , qua abieti 

 pulcherrima piceae ad fissiles scandulas , cupasque , et 

 pauca alia secamenta. 



