56 C. PLINII HIST. NAT. L1B. XVI. 



tiumque amicitia, accipitur ulmus. Graeci duo ejus g- 

 nera novere : montuosam, quae sit amplior : campestrem , 

 qu fruticosa. Italia Atinias vocat excelsissimas , et ex 

 iis siccanas praefert, qu non sint rigu. Alterum genus 

 Gallicas. Tertium nostrates, densiore folio, et ab eodem 

 pediculo numerosiore. Quartum silvestre. Atiniae non 

 ferunt samaram : ita vocatur ulmi semen : oinnesque 

 radicum plantis proveniunt : reliqu semine. 



Arborum natura per situs : quae montante : quae campestres. 



XXX. 18. Nunc celeberrimis arborum dictis, qu- 

 dam in universum de cunctis indicanda sunt. Montes 

 amant cedrus , larix , teda , et ceterae , e quibus rsina 

 gignitur. Item aquifolia , buxus , ilex , juniperus , tere- 

 binthus , populus , ornus , cornus , carpinus. Est et in 

 Apennino frutex , qui vocatur cotinus , ad linamenta 

 modo conchylii colore insignis. Montes et valles diligit 

 abies , robur , castaneae , tilia , ilex , cornus. Aquosis 

 montibus gaudent acer, fraxinus, sorbus , tilia, cera- 

 sus. Non temere in montibus visse sunt prunus, Punic, 

 oleastri , juglans , morus , sarnbuci. Descendunt et in 



