i68 C. PLINII HIST. NAT. LIB. XVI. 



De glutinanda materia. 



LXXX1IL 43. Magna autem et glutini ratio, propter 

 ea quae sectilibus laminis, ac in alio gnre operiuntur. 

 Stamineam in hoc usu probant venam , et vocant fe- 

 rulaceam , argumento similitudinis , quoniam laciniose 

 crispa, in omni gnre. Etglutinum abdicant quaedam et 

 inter se et cum aliis insociabilia glutino , sicut robur : 

 nec fere cohaerent , nisi similia natura : ut si quis lapi- 

 dem lignumque conjungat. Cornum maxime odit sorbus, 

 carpinus, buxus, postea tilia. Cuicumque operi facilia, 

 flexilia omnia , quae lenta diximus : praeterque , morus 

 et caprificus. Serrabilia , ac sectilia , quae modice hu- 

 mida. Arida enim lentius serrae cedunt : viridia, praeter 

 robur et buxum , pertinacius resistunt , serrarumque 

 dents replent aequalitate inerti : qua de causa , alterna 

 inclinatione egerunt scobem. Obedientissima quocumque 

 in opre fraxinus, eademque hastis corylo melior, cornu 

 levior , sorbo lentior. Gallica vero , etiam ad currus 

 flexibilis , vitem aemularetur ulmus , ni pondus esset in 

 culpa. 



