m- 



35/, C. PLINII HLST. NAT. LIB. XVII. 



faciliore tractatu : quippe non eadem arboribus conve- 

 nit et frugibus plerumque : nec pulla , qualem habet 

 Campania , ubique optima vitibus : aut quae tenues ex- 

 halt nebulas : nec rubrica multis laudata. Cretam in 

 Albensium Pompeianorum agro , et argillam , cunctis 

 ad vineas generibus anteponunt, quamquam prpingues, 

 quod excipitur in eo gnre. Invicem sabulum album in 

 Ticinensi , multisque in locis nigrum , itemque rubrum , 

 etiam pingui terrac permixtum , infecundum est. 



Argumenta quoque judicantium saepe fallunt. Non uti- 

 que laetum solum est , in quo procerae arbores nitent , 

 praeterquam illis arboribus. Quid enim abiete procerius ? 

 aut quae vixisse possit alia in loco eodem ? Nec luxu- 

 riosa pabula pinguis soli semper indicium habent : nam 

 quid laudatius Germani pabulis? et tamen statim sub- 

 est arena tenuissimo cespitum corio. Nec semper aquosa 

 est terra, cui proceritas herbarum : non hercules magis, 

 quam pinguis, adhaerens digitis, quod in argillis argui- 

 tur. Scrobes quidem regesta in eos nulla complet , ut 

 densa atque rara ad hune modum deprehendi possit : 

 ferroque omnis rubiginem obducit. Nec gravis aut le- 

 vior justo deprehenditur pondre : quod enim pondus 

 terras justum intelligi potest ? Nec fluminibus adgesta 

 semper laudabilis , quando senescant sata quaedam aqua. 



