174 C. PLINII HIST. NAT. LIB. XX. 



De feniculo, xxn. 



XCV. Feniculum nobilitavere serpentes gustatu, ut 

 diximus , senectam exuendo , oculorumque aciem succo 

 ejus reficiendo : unde intellectum est, hominum quoque 

 caliginem praecipue eo levari. Colligitur hic caule tur- 

 gescente , et in sole siccatur , inungiturque ex melle. 

 Ubique hoc est. Laudatissimus in Iberia e lacrymis fit, 

 et e semine recenti. Fit et e radicibus prima germina- 

 tione incisis. 



De hippomarathro , sive myrsineo , v. 



XCVI. Est et in hoc gnre silvestre, quod alii hip- 

 pomarathron , alii myrsineum vocant , foliis majoribus , 

 gustu acriore , procerius , brachiali crassitudine , radice 

 candida. Nascitur in calidis , sed saxosis. Diodes et aliud 

 hippomarathri genus tradit , longo et angusto folio , 

 semine coriandri. Medicinae in sativo , ad scorpion uni 

 ictus et serpentium , semine in vino poto. Succus et 

 auribus instillatur, vermiculosque in his necat. Ipsum 

 condimentis prope omnibus inseritur : oxyporis etiam 

 aptissime. Quin et panis crustis subditur. Semen sto- 

 machum dissolutum adstringit, vel in febribus sumptum. 

 Nauseam ex aqua tritum sedat. Pulmonibus et jocine- 

 ribus laudatissimum. Ventrem sistit, quum modice su- 

 mitur, urinam ciet , et tormina mitigat decoclum , la- 



