/,o C. PL1NII HIST. NAT. LIB. XXI. 



oleum , quod sampsuchinum vocatur aut amaracinum, 



ad excalfaciendos molliendosque nervos : et vulvas 



calfacit. Folia sugillatis cum melle, et luxatis cum cera 



prosunt. 



Anmone, sive phrenion; medicinae x. 



XCIV. 1 3. Anemonas coronarias tantum diximus : 

 niinc reddemus et medicas. Sunt qui phrenion vocent. 

 Duo ejus gnera : silvestris prima , altra in cultis 

 nascens; utraque sabulosis. Hujus plures species. Aut 

 enim phniceum florem habet, quae et copiosissima est : 

 aut purpureum, aut lacteum. Harum trium folia apio 

 similia sunt. Nec temere semipedem altitudine excedunt, 

 cacumine asparagi. Flos numquam se aperit, nisi vento 

 spirante : unde et nomen accepere. Silvestri amplitudo 

 major, latioribusque foliis, flore phniceo. Hanc, errore 

 ducti , argemonem putant multi : alii rursus papaver, 

 quod rhan appellavimus. Sed distinctio magna, quod 

 utraque haec postea floret. Nec aut succum illarum 

 anemonae reddunt, aut calyces habent, nec nisi aspa- 

 ragi cacumen. Prosunt anemonae capitis doloribus et 

 inflammationibus , vulvis mulierum , lacti quoque. Et 

 menstrua cient cum ptisana sumptae , aut vellere adpo- 

 sitae. Radix commanducata pituitam trahit, dents sanat : 

 decocta oculorum epiphoras, et cicatrices. Magi multum 



