5o C. PLINII HIST. NAT. LIB. II. 



maxime sublimitatibus adprobatur. iEque non est du- 

 bium, in exortibus matutinis etiam numerum augeri ; 

 atque à stationibus primis très superiores diminui usque 

 ad stationes secundas. 



Quae cum ita sint , manifestum erit ab exortu matu- 

 tino latitudines scandi; quoniam in eo primum habitu 

 incipiant parcius adjici motus; in stationibus vero pri- 

 mis altitudinem subire, quoniam tum primum inci- 

 piat detrahi numerus , stellœque retroire. Cujus rei 

 ratio privatim reddenda est. Percussœ in qua diximus 

 parte, et triangulo solis radio, inhibentur rectum agere 

 cursum, et ignea vi levantur in sublime. Hoc non pro- 

 tinus intelligi potest visu nostro , ideoque existiman- 

 tur stare, unde et nomen accepit statio. Progreditur 

 deinde ejusdem radii violentia, et retroire cogit vapor 

 repercussus. Multo id magis in vespertino earum exor- 

 tu , toto sole averso , quum in summas absidas expel- 

 luntur, minimeque cernuntur, quoniam altissime ab- 

 sunt, et minimo feruntur motu , tanto minore, quum hoc 

 in altissimis absidum evenit signis. Ab exortu vesper- 

 tino latitudo descenditur, parcius jam se minuente mo- 

 tu ; non tamen ante stationes secundas augente , cum 

 et altitudo descenditur > superveniente ab alio latere 

 radio, eademque vi rursus ad terras deprimente, quœ 



.1; 



