86 C. PLINII HIST. NAT. LIB. II. 



natura aeris , infinitum et terreni halitus miscens, iitra- 

 que sorte confunditur. Hinc nubila , tonitrua , et alia 

 fulmina. Hinc grandines , pruinae , imbres , procellae , 

 turbines. Hinc plurima mortalium mala, et rerum natu- 

 rae pugna secum. Terrena in cœlum tendentia deprimit 

 siderum vis : eademque quae sponte non subeunt , ad se 

 trahit. Decidunt imbres, nebulœ subeunt, siccantur am- 

 nes, ruunt grandines, torrent radii, et terram in médium 

 undique impellunt. lidem infracti resiliunt : et, quœ 

 potuere , auferunt secum. Vapor ex alto cadit , rursum- 

 que in altum redit. Venti ingruunt inanes, iidemque 

 cum rapina remeant. Tôt animalium liaustus spiritum e 

 sublimi trahit. At ille contra nititur, teUusque, ut 

 inani caelo spiritum infundit. Sic ultro citroque com- 

 meante natura, ut tormento aliquo, mundi celeritate 

 discordia accenditur. Nec stare pugnae licet, sed assidue 

 rapta convolvitur, et circa terram immenso rerum cau- 

 sas globo ostendit : subinde per nubes cœlum aliud 

 obtexens. Ventorum hoc regnum. Itaque praecipua eo- 

 rum natura ibi , et ferme reliquas complexa causas : 

 quoniam et tonitruum et fulminum jactus , horum 

 violentiae plerique adsignant. Quin et ideo lapidibus 

 plucre intérim, quod vento sint rapti, et multa similiter. 

 Quam ob rem plura simul dicenda sunt. ^ _ 



■o\^■il:: 



■} r'my^' 



