ii6 C. PLINII HIST. NAT. LIB. II. 



De fulminibus : qiiibus in teiTÏs non cadant , et quare. 



LI. 5o. Hieme et œstate rara fulmina, contrariis de 

 causis : quoniam hieme densatus aer nubium crassiore 

 corio spissatur : omnisque terrarum exhalatio rigens , ac 

 gelida, quidquid accipit ignei vaporis, exstinguit. Qiiae 

 ratio immunem Scythiam et circa rigentia a fulminum 

 casu praestat : et e diverse nimius ardor iEgyptum. Si- 

 quidem calidi siccique halitus terrae , raro admodum , 

 tenuesque densantur in nubes. Vere autem et autumno 

 crebriora fulmina , corruptis in utroque tempore eestatis 

 hiemisque causis. Qua ratione crebra in Itaba : quia 

 mobilier aer mitiore hieme , et aestate nimbosa , semper 

 quodammodo vernat , vel autumnat. Italiae quoque par- 

 libus iis, quae a septentrione discedunt ad teporem, qua- 

 lis et Urbis et Campaniae tractus, juxta hieme et aestate 

 fulgurat, quod non in alio situ. 



Gênera fiilgnrum, et miracula. 



LU. 5i. Fulminum ipsorum plura gênera traduntur. 

 Quœ sicca veniunt, non adurunt, sed dissipant. Quae 

 humida, non urunt, sed infuscant! Tertium est, quod 

 clarum vocant, mirificae maxime naturae, quo dolia 

 exhauriuntur intactis operimentis, nulloque alio vestigio 

 reliclo. Aurum, et aes, et argentum liquatur intus, sac- 



i^^. 



