laA C. PLINII HIST. NAT. LIB. II. 



cim partes cœlum in eo aspeclu divisere Tusci. Prima 

 est a septenlrionibus ad aequinoctialem exortum : se- 

 cunda ad meridiem, tertia ad œquinoctialem occasum : 

 quarta obtinet quod reliquum est ab occasu ad septen- 

 triones. Has iterum in quaternas divisere partes , ex 

 quibus octo ab exortu sinistras , totidem e contrario 

 appellavere dextras. Ex bis maxime dira, quae septem- 

 trionem ab occasu attingunt. Itaque plurimum refert, 

 unde venerint fulmina , et quo concesserint. Optimum 

 est, in exortivas redire partes. Ideo cum a prima caeli 

 parte venerint , et in eamdem concesserint , summa 

 feHcitas portenditur, quale Syllae dictatori ostentum 

 datum accepimus. Cetera ipsius mundi portione minus 

 prospéra , aut dira. Quaedam fulgura enuntiare non pu- 

 tant fas, nec audire, praeterquam si hospiti indicentur, 

 aut parenti. Magna bujus observationis vanitas, tacta 

 Junonis aede, Romse deprehensa est Scauro consule, qui 

 niox princeps fuit. 



Noctu magis, quam interdiu, sine tonilribus fulgu- 

 rat. Unum animal liominem non semper exstinguit , 

 cetera illico : hune videlicet natura tribuentc honorem , 



