i38 C. PLINII HIST. NAT. LIB. II. 



quaereretur exitus : ne in profundo quaesita morte , se- 

 pultura pabulo fîeret : ne ferri cruciatus scinderet 



corpus. 



f 



Ita est, miserta genuit id, cujus facillimo haustu, il- 

 libato corpore, et cum loto sanguine exstingueremur, 

 nullo labore sitientibus similes : qualiter defunctos, non 

 volucris, non fera attingeret, terraeque servaretur, qui 



, f\ sibi ipsi perisset. Verum fateamur, terra nobis malorum 

 remedium genuit, nos illud vitae fecimus venenum. Non 



Ji enim et ferro, quo carere non possumus, simili modo 

 utimur ? Nec tamen quereremur merito , etiamsi male- 

 ficii causa tulisset : adversus unam quippe naturae par- 

 tem ingrati sumus. Quas non ad delicias, quasque non 

 ad contumelias servit homini! In maria jacitur, aut, 

 ut fréta admittamus, eroditur aquis : ferro, ligno, igné, 

 lapide, fruge, omnibus cruciatur horis, multoque plus 



f S \ ut deliciis , quam ut alimentis famuletur nostris. Nisi 

 tamen , quae summa patiatur , atque extrema cute , 

 tolerabilia videantur. Penetramus in viscera , auri ar- 

 gentique venas , et aeris ac plumbi metalla fodientes : 

 gemmas etiam et quosdam parvulos quœrimus lapides , 

 scrobibus in profundum actis. Viscera ejus extrahimus, 

 ut digito gestetur gemma, quam petimus. Quot manus 



■4 





