142 C. PLINII HIST. NAT. LIB. II. 



rum planifie : sed cujus amplexus , si capita linearum 

 comprehendantur ambitu , figuram absoluti orbis effi- 

 ciat : id quod ipsa rçrum naturse cogit ratio, non 

 eisdem causis, quas attulimus in cœlo. Namque in illo 

 cava in se convexitas vergit, et cardini suo, hoc est, 

 terrae, undique incumbit. Haec, ut solida atque con- 

 fertà adsurgit , intumescenti similis , extraque proten- 

 ditur. Mundus in centrum vergit : at terra exit a cen- 

 tro , immensum ejus globum in formam orbis assidua 

 circa eam mundi volubilitate cogente. 



An sint antipodes. 



LXV. 65. Ingens hic pugna litterarum , contraque 

 vulgi : circumfundi terrae undique homines, conversis- 

 que inter se pedibus stare , et cunctis similem esse cœli 

 verticem , ac simili modo ex quacumque parte mediani 

 calcari : illo quaerente , cur non décidant contra siti : 

 tanquam non ratio praesto sit, ut nos non decidere mi- 

 rentur illi. Intervenit sententia, quamvis indocili proba- 

 bilis turbae, insequali globo, ut si sit figura pineae nucis, 

 nihilominus terram undique incoli. Sed qui hoc refert 

 alio miraculo exoriente ? pendere ipsam , ac non cadere 

 nobiscum , ceu spiritus vis mundo prsesertim inclusi, 

 dubia sit : aut possit cadere, natura répugnante, et quo 

 cadat, negante. Nam, sicut ignium sedes non est nisi in 



