C. PLINII HIST. NAT. 1,18. II. 



De terrae motibus. 



LXXXI. 79. Babyloniorum placita, motus terrae, 

 hiatusque, et cetera omnia, vi siderum existimant fieri, 

 sed illorum trium , quibus fulmina adsignant : fieri 

 autem , meantium cum sole , aut congruentium , et 

 maxime circa quadrata mundi. Praeclara qusedam esse 

 et immortalis in eo , si credimus , divinitas perhibetur 

 Anaximandro Milesio physico , quem ferunt Lacedaemo- 

 niis praedixisse, ut urbem ac tecta custodirent : instare 

 enim motum terrae, quum et urbs tota eorum corruit, et 

 Taygeti montis magna pars ad formam puppis eminens 

 abrupta , cladem insuper eam ruina pressit. Perhibetur 

 et Pherecydi Pythagorœ doctori alia conjectatio, sed et 

 illa divina : haustu aquœ e puteo praesensisse , ac prae- 

 dixisse ibi terrae motum. Quae si vera sunt, quantum a 

 deo tandem videri possunt taies distare, dum vivant? 

 Et haec quidem arbitrio cujusque existimanda relin- 

 quantur : ventos in causa esse non dubium reor. Neque 

 enim unquam intremiscunt terrae, nisi sopito mari, 

 cœloque adeo tranquillo, ut volatus avium non pen- 

 deant , subtracto omni spiritu qui vehit : nec unquam , 

 nisi post ventos, condito scilicet in venas et cava ejus 



