174 C. VLimi HIST. NAT. LIB. II. 



occulta flatu. Neque aliiid est in terra tremor, quam in 



nube tonitruum : nec hiatus aliud, quam quum fulmen 



erumpit, incluso spiritu luctante, et ad libertatem exire 



nitente. 



De terra hiatibus. 



LXXXII. 80. Varie itaque quatitur, et mira eduntur 

 opéra alibi prostratis mœnibus , alibi hiatu profundo 

 haustis , alibi egestis molibus , alibi emissis amnibus : 

 nonnunquam etiam ignrbus , calidisve fontibus , alibi 

 averso fluminum cursu. Praecedit vero comitaturque ter- 

 ribilis sonus , alias murmur similius mugitibus , aut cla- 

 mori humano, armorumve pulsantium fragori : pro qua- 

 litate materiae excipientis , formaque , vel cavernarum , 

 vel cunicnli , per quem méat , exilius grassante in an- 

 gusto, eodem rauco in recurvis, résultante in duris, 

 fervente in humidis , fluctuante in stagnantibus : item 

 fremente contra solida. Itaque et sine motu sœpe edi- 

 tur sonus. Nec simplici modo quatitur, sed tremit vi- 

 bratque. Hiatus vero alias remanet, ostendens quae sor- 

 buit, alias occultât ore compresso, rursusque ita inducto 

 solo, ut nuUa vestigia exstent, urbibus plerumque de- 

 voratis, agrorumque tractu hausto. Maritima auteni 

 maxime quatiuntur. Nec montuosa tali malo carent. 



