198 C. PLINII HISÏ. NAT. LIB. II. 



tantum pares ubique. Ingens argumentum, plenumque 

 lucis ac vocis etiam diurnae , hebetes esse , qui negent 

 subtermeare sidéra, ac rursus eadem resurgere : simi- 

 lemque terris, immo vero universaî naturae exinde fa- 

 ciem, in iisdem ortus occasusque operibus : non aliter 

 sub terra manifeste sideris cursu , aliove afFeclu , qiiam 

 quum praeter oculos nostros feratur. 



Multiplex etiamnum lunaris difFerentia , primumque 

 septenis diebus. Quippe modici a nova ad dividuam 

 aestus , pleniores ab ea exundant , plenaque maxime 

 fervent. Inde mitescunt. Pares ad septimam primis : 

 iterumque alio latere dividua augenlur. In coitu solis 

 pares plenae. Eadem Aquilonia , et a terris longius rece- 

 dente mitiores, quam quum, in austros digressa, pro- 

 piore nisu vim suam exercet. Per octonos quoque annos 

 ad principia motus et paria incrementa centesimo lunae 

 revocantur ambitu , augente ea cuncta , solis annuis 

 causis, duobus aequinoctiis maxime tumentes, et au- 

 tumnali amplius , quam verno : inanes vero bruma , et 

 magis solstitio. Nec tamen in ipsis, quos dixi, tempo- 

 rum articulis, sed paucis post diebus : sicuti neque in 

 plena aut novissima , sed postea : nec statim ut lunam 

 inundus ostendat occultetve , aut média plaga declinet , 



