aîî C. PLINII HIST. NAT. LIB. II. 



tamen ardet incendio Theon Ochema dictum, ^Ethio- 

 pum jugum, torrentesque solis ardoribus flammas ege- 

 rit. Tôt locis , tôt incendiis rerum natura terras cremat. 



Ignium per se miracula. 



CXI. icj. Prœterea quum sit hujus^ unius elementi 

 ratio fecunda , seque ipsa pariât , et minimis crescat 

 scintillis, quid fore putandum est in tôt rogis terrae? 

 Quae est illa natura, quae voracitatem in toto mundo 

 avidissimam sine damno sui pascit ? Addantur iis sidéra 

 innumera , ingensque sol. Addantur humani ignés , et 

 lapidum quoque iusiti naturae, attrita inter se ligna, jam 

 nubium et origines fulminum. Excedit profecto omnia 

 miracula ullum diem fuisse, quo non cuncta conflagra- 

 rent : quum spécula quoque concava adversa solis radiis 

 facilius etiam accendant, quam ullus alius ignis. Quid 

 quod innumerabiles parvi, sed naturales scatent? In 

 Nympheo exit e petra flamma , quae pluviis accenditur? 

 Exit et ad aqnas Scaiitias. Haec quidem invalida, quum 



