*4 C. PLINII HIST. NAT. LIB. IX. 



vata aestus reciprocatione. Qua de causa prtendi non 

 queunt retia, aeque molem ponderis nullo modo tolera- 

 tura, etiamsi non solertia insidietur tempori. Simili ra- 

 tione in altum protinus tendunt, quod vicino gurgite 

 efficitur, locumque solum pandendis retibus habilem ef- 

 fugere festinant. Quod ubi animadvertere piscantes (con- 

 currit autem multitudo temporis gnara, et magis etiam 

 voluptatis hujus avida) , totusque populus e litore quanto 

 potest clamore conciet Simonem ad spectaculi eventum. 

 Celeriter delphini exaudiunt desideria, Aquilonum flatu 

 vocem prosequente, Austro vero tardius ex adverso re- 

 ferente. Sed tum quoque improviso in auxilium advo- 

 lant. Properare apparet acies, qiise protinus disponitur 

 in loco, ubi conjectus est pugnae: opponunt sese ab alto; 

 trepidosque in vada urgent. Tum piscatores circumdant 

 retia, furcisque sublevant : mugilum nihilominus velo- 

 citas transilit. t illos excipiunt delphini , et occidisse 

 ad praesens contenti, cibos in victoriam diffrant. Opre 

 prlium fervet, includique retibus se fortissime urgentes 

 gaudent : ac ne idipsum fugam hostium stimulet , inter 

 navigia et retia, natantesve homines, ita sensim elabun- 

 tur, ut exitum non aperiant. Saltu, quod est alias blan- 

 dissimum bis, nullus conatur evadere, ni summittantur 

 sibi retia. Egressus protinus ante vallum prliatur. Ita 

 pcracta captura, quos interemere, diripiunt. Sed enixio- 



