ao C. PLINII HIST. NAT. LIB. X. 



dictam fatis ( ut ferunt ) ejus diei ruinam secura 

 caeli fide caventem. Quarti generis est percnopterus : 

 eadem oripelargus, vulturina specie , alis minimis , re- 

 liqua magnitudine antecellens , sed imbellis et degener, 

 ut quam verberet corvus. Eadem jejun semper avidi- 

 tatis, et querul murmurationis. Sola aquilarum exanima 

 fert corpora : ceterae , quum occidere, considunt. Hc 

 facit , ut quintum genus yvyaiov vocetur, velut verum , 

 solumque incorrupt originis , mdia magnitudine, co- 

 lore subrutilo , rarum conspectu. Superest haliaeetos , 

 clarissima oculorum acie, librans ex alto sese : visoque 

 in mari pisce , prseeeps in eum ruens , et discussis pec- 

 tore aquis rapiens. Tlla , quam tertiam fecimus , circa 

 stagna aquaticas aves adpetit mergentes se subinde, do- 

 hec sopitas lassatasque rapiat. Spectanda dimicatio, ave 

 ad perfugia litorum tendente, maxime si condensa arundo 

 sit : aquila inde ictu abigente aise, et quum adpetit, in 

 lacus cadente : umbramque suam nanti sub aqua a li- 

 tore ostendente : rursus ave in diverso , et ubi minime 

 se credat exspectari , mergente. Hc causa gregatim 

 avibus natandi, quia plures simul non infestantur, res- 

 persu pennarum hostem obccantes. Spe et aquilae ipsae 

 non tolrantes pondus adprehensum , una merguntur. 

 Halietus tantum implumes etiamnum pullos suos per- 

 cutiens, subinde cogit adversos intueri solis radios, et 



