66 C. PLINII HIST. NA LIB. X. 



De lusciniis. 



XLIII. Luscirtiis diebus ac noctibus continuis quin- 

 decim garrulus sine intermissu cantus, densante se 

 frondium germine , non in novissimum digna ihiratu 

 ave. Primum tanta vox tam parvo in corpusculo , tam 

 pertinax spiritus. Deinde in una perfecta musicae scien- 

 tia modulatus editur sonus : et nunc continue) spiritu 

 trahitur in longum , nunc variatur inflexo , nunc distin- 

 guitur conciso, copulatur intorto, promittitur revocato, 

 infuscatur ex inopinato ; interdum et secum ipse mur- 

 murt; plenus, gravis, acutus, creber, extentus : ubi 

 visum est, vibrans, summus , mdius, imus. Breviter- 

 que omnia tam parvulis in faucibus, quae exquisitis ti- 

 biarum tormentis ars hominum excogitavit : ut non sit 

 dubium hanc suavitatem praemonstratam efficaci auspi- 

 cio, quum in ore Stesichori cecinit infantis. Ac ne quis 

 dubitet artis esse , plures singulis sunt cantus , nec iidem 

 omnibus , sed sui cuique. Certant inter se, palamque 

 animosa contentio est. Victa morte finit saepe vitam , 

 spiritu prius dficiente, quam cantu, Meditantur aliae 

 juveniores , versusque quos imitentur accipiunt. Audit 

 discipula intentione magna, et reddit , vicibusque reti- 

 cens. Intelligitur emendat correptio, et in docente 

 quaedam reprehensio. Ergo servorum illis pretia sunt , 



