a68 C. PLINII HIST. NAT. LIB. X. 



et quidem ampliora, quam quibus olim armigeri para- 

 bantur. Scio sestertiis sex , candidam alioquin , quod est 

 prope invisitatum , venisse , quae Agrippinae Claudii prin- 

 cipis conjugi dono daretur. Visum jam ssepe, jussas ca- 

 nere cpisse, et cum symphonia alternasse : sicut ho- 

 mmes repertos , qui sonum earum , addita in transversas 

 arundines aqua, foramen inspirantes, linguaeque parva 

 aliqua opposita mora , indiscreta redderent similitudine. 

 Sed eae tantae tamque artifices argutiae a quindecim die- 

 bus paulatim desinunt, nec ut fatigatas possis dicere, 

 aut satiatas. Mox aestu aucto in totum alia vox fit, nec 

 modulata , aut varia. Mutatur et color. Postremo hieme 

 ipsa non cernitur. Linguis earum tenuitas illa prima 

 non est, quae ceteris avibus. Pariunt vere primo quum 

 plurimum sena ova. 



De melancoryphis , erithacis , phnicuris. 



XLIV. Alia ratio ficedulis : nam formam simul co- 

 loremque mutant : hoc nomen autumno : non habent 

 postea : melancoryphi vocantur. Sic et erithacus hieme , 

 idem phnicurus aestate. Mutt et upupa, ut tradit JEs- 

 chylus poeta, obscena alias pastu avis, crista visenda 

 plicatili, contrahens eam subrigensque per longitudinem 

 capitis. 



