4 C. PLINII HIST. NAT. LIB. XI. 



parvis, atque tam nullis, quae ratio, quanta vis, quani 

 inextricabilis perfectio ? ubi tt sensus collocavit in cu- 

 lice? et sunt alia tlictu minora. Sed ubi visum in eo 

 praetendit? ubi gustatum adplicavit? ubi odoratum in- 

 seruit ? ubi vero truculentam illam et portione maxi- 

 mam vocem ingeneravit? qua subtilitate pennas ad- 

 nexuit? praelongavit pedum crura ? disposuit jejunam 

 caveam , uti alvum ? avidatn sanguinis , et potissimum 

 humani, sitim accendit ? Telum vero perfodiendo ter- 

 gori, quo spiculavit ingenio? Atque ut in capaci, quum 

 cerni non possit exilitas , ita reciproca generavit arte , 

 ut fodiendo acuminatum pariter , sorbendoque fistulo- 

 sum esset. Quos teredini ad perforanda robora cum sono 

 teste dents adfixit , potissimumque e ligno cibatum 

 fecit ? Sed turrigeros elephantorum miramur humeros , 

 taurorumque colla , et truces in sublime jactus : tigrium 

 rapinas , leonum jubas , quum rerum natura nusquam 

 magis , quam in minimis, tota sit. Quapropter, quaeso, 

 ne nostra legentes , quoniam ex his spernunt multa , 

 etiam relata fastidio damnent, quum in contemplatione 

 naturae nihil possit videri supervacuum. 





