6o C. PLINII HIST. NAT. LIB. XL 



ipso se pondre usus. Texere a medio incipit , eireinato 

 orbe subtegmina adnectens maculasque paribus semper 

 intervallis , sed subinde crescentibus , ex angusto dila- 

 tans indissolubili nodo implicat. Quanta arte celt pe- 

 dicas , ac scutulato rete grassantes ! quam non ad hoc 

 videtur pertinere crebrataepexitas telae , et quadam po- 

 liturae arte , ipsa per se tenax ratio tramoe ! quam laxus 

 ad flatus, ac non respuenda quae veniant, sinus! Dere- 

 licta lasso praetendi summa parte arbitrere licia : at illa 

 difficile cernuntur, atque ut in plagis lineae offensae, prae- 

 cipitant in sinum. Specus ipse qua concameratur archi- 

 tectura ! et contra frigora quanto villosior ! quam remo- 

 tus a medio, aliudque agentis similis! inclusus vero sic, 

 ut sit, nec ne, intus aliquis, cerni non possit! Age, fir- 

 mitas : quanto rumpentibus ventis? qua pulverum mole 

 degravante ? Latitudo telae saepe inter duas arbores , 

 quum exercet artem et discit texere : longitudo fili a cul- 

 mine, ac rursus a terra per illud ipsum velox recipro- 

 catio : subitque pariter ac fila deducit. Quum vero ca- 

 ptura incidit,quam vigilans et paratus adcursum? licet 

 extrema hreat plaga , semper in mdium currit: quia 

 sic maxime totum concutiendo implicat. Scissa protinus 

 reficit , ad polituram sarciens. Namque et lacertarum 

 catulos venautur : os primum tela involventes , et tune 

 demum labra utraque morsu adprehendeutes , amphi- 



