i4o C. PLINII HIST. NAT. LIB. XI. 



* Qnando in extis aspici cpta. 



LXXI. In corde summo pinguitudo est qudam , 

 laetis extis. Non semper autem in parte extorum habi- 

 tum est. L. Postumio Albino, rege sacrorum, post cen- 

 tesimam vicesimam sextam olympiadem , quum rex 

 Pyrrhus ex Italia discessisset , cor in extis aruspices in- 

 spicere cperunt. Caesari dictatori, quo die primum veste 

 purpurea processit, atque in sella aurea sedit, sacrifi- 

 canti bis in extis defuit. Unde quaestio magna de divi- 

 natione argumentantibus , potueritne sine illo viscre 

 hostia vivere , an ad tempus amiserit. Negatur cremari 

 posse in iis , qui cardiaco morbo obierint ; negatur et 

 veneno interemptis. Certe exstat oratio Vitellii , qua 

 reum Pisonem ejus sceleris coarguit, hoc usus argu- 

 mento : palamque testatus, non potuisse ob venenum 

 cor Germanici v Csaris cremari. Contra gnre morbi 

 defensus est Piso. 



De pulmone : et quibus maximus , quibus minimus : quibus nihil 

 aliud quam pulmo intus : quae causa velocitatis animalium. 



LXXII. Sub eo pulmo est , spirandique officina , at- 

 trahens ac reddens animam, idcirco spongiosus, ac fistu- 

 lis inanibus cavus. Pauca eum (ut dictum est) habent 



