i 9 C. PLINII HIST. NAT. LIB. XIV. 



nias duo gnera ejus faciunt : unum oblongo acino , alte- 

 rum rotundo : novissimas vindemiant. Quo dulcior co- 

 colobis , hoc melior. Sed et austera transit in dulcem 

 vetustate : et quae dulcis fuit , in austeritatem : tune 

 Albanum vinum mulantur. Tradunt vesicae vitiis uti- 

 lissimum ex his potum. Albuelis summis arboribus fer- 

 tilior est , visula imis. Quamobrem circa easdem sa 

 diversitate naturae locupletant. Inerticulam e nigris ap- 

 pellavere , justius sobriam dicturi , inveterato prsecipue 

 commendabilem vino , sed viribus innoxiam : siquidem 

 temulentiara sola non facil. 



Fertilitas commendat ceteras, principemque helvena- 

 cam. Duo ejus gnera : major, quam quidam Iongam : 

 minor , quam emarcum appellant , non tam fecundam 7 

 sed gratiorem haustu. Discernitur folio circinato : verurn 

 utraque gracilis. Furcas subdere his necessarium : alioqui 

 ubertatem suam non tolrant : maritimo adflatu gaudent , 

 roscida odere. Nulla vitium minus Italiam amat , rara , 

 parva , putrescens in ea : vino quoque , quod genuit , 

 statem non exsuperans : nec alia macro solo familia- 

 rior. Graecinus , qui alioqui Cornelium Celsum trans- 



