a58 C. PLINII HIST. NAT. LIB. XIV. 



De pice, resinis. 



XXV. 20. Arborum succo manantium picem resinam- 

 que, aliae ortae in Oriente, ali in Europa ferunt. Quae 

 interest Asia, utrimque quasdam habet. In Oriente, op- 

 timam tenuissimamque terebinthi fundunt : deinde len- 

 tisci, quam et mastichen vocant : postea cupressi, acer- 

 rimam sapore. Liquidant omnes, et tantum resinam: 

 crassiorem vero et ad pices faciendas cedrus. Arabica 

 rsina alba est , acri odore , difficilis coquenti. Judaea 

 callosior, et terebinthina quoque odoratior : Syriaca At- 

 tici mellis similitudinem habet. Cypria antecedit om- 

 nes : est autem melleo colore, carnosa.Colophonia praeter 

 ceteras fulva: si teratur, alba fit, gravior odore : ob id non 

 utuntur ea unguentarii. In Asia quae fit e picea , admo- 

 dum candida, spagas vocatur. Rsina omnis dissolvitur 

 oleo. Quidam et creta figlinarum hoc fieri arbitrantur. 

 Pudetque confiteri, maximum jam honorem ejus esse in 

 evellendis virorum corpori pilis. 



*. 



Batio autem condiendi musta, in primo fervore, qui 



novem diebus quum plurimum peragitur, adspersu picis, 



ut odor vino contingat, et saporis quaedam acumina. 



Vehementius id fieri arbitrantur crudo flore resinae, 



