/,3a C. PLINII HIST. NAT. LIB. XV. 



ditur os atque guttur , baccis e nigro rufis. Notatum an- 

 tiquis, nullum genus laurus in Corsica fuisse : quod nunc 

 satum et ibi provenit. 



Historica de lauro. 



XL. Ipsa pacifera, ut quam praetendi etiam inter ar- 

 matos hostes quietis sit indicium. Romanis praecipue lae- 

 titiae victoriarumque nuntia additur litteris, et militum 

 lanceis, pilisque. Fasces imperatorum dcort. Ex his in 

 gremio Jovis optimi maximique deponitur, quoties lti- 

 tiam nova Victoria attulit. Idque non quia perpetuo vi- 

 ret, nec quia pacifera est (praeferenda ei utroque olea), 

 sed quia spectatissima in monte Parnasso : ideoque etiam 

 grata Apollini, adsuetis eo dona mittere jam et regibus 

 romanis, test L. Bruto. Fortassis etiam in argumen- 

 tum, quoniam ibi libertatem publicam is meruisset, lau- 

 riferam tellurem illam osculatus ex responso. Et quia 

 manu satarum receptarumque in domos, fulmine sola 

 non icitur. Ob has causas equidem crediderim, honorem 

 ei habitum in triumphis potius , quam quia suffimentum 

 sit caedis hostium et purgatio, ut tradit Masurius. Adeo- 

 que in profanis usibus pollui laurum et oleam fas non 

 est, ut ne propitiandis quidem numinibus accendi ex 

 his altaria araeve debeant. Laurus quidem manifesto ab- 



