4* C. PLINII HIST. NAT. LIB. XVII. 



De ablaqueandis , et adcumulandis. 



XXXI. Cetero eadem illa de calidis frigidisque , et 

 humidis et siccis supra dicta ratio , et scrobes fodei*e 

 monstravit. In aquosis enim neque altos , neque amplos 

 facere expediet : aliter in aestuoso solo et sicco, ut quam 

 maxime accipiant aquam , contineanlque. Haec et vete- 

 res arbores colendi ratio est. Ferventibus enim locis 

 adcumulant aestate radies operiuntque , ne solis ardor 

 exurat. Aliubi ablaqueant, perflatusque admittunt. lidem 

 hieme cumulis a gelu vindicant. Contra illi hieme ape- 

 riunt, humoremque sitientibus quaerunt. Ubicumque cir- 

 cumfodiendi arbores ratio in circuitu pedes in orbem 

 ternos : neque id in pratis , quando amore solis humo- 

 risque in summa tellure oberrant. Et de arboribus haec 

 quideni fructus gralia serendis inserendisque in univer- 

 sum sint dicta. 



De salicto. 



XXXII. 20. Hinc restt earum ratio, quae proplei- 

 alias seruntur, ac vineas maxime, cduo ligno. Priu- 

 cipatum in iis obtinent salices , quarum satio fit loco 

 madido : tamen refosso duos pedes et semipedem , talea 

 sesquipedali , vel pcrtica, quae utitior, quo plenior. In- 



