io8 C. PLINII HIST. NAT. LIB. XVII. 



rant, si post brumam continua vere xl diebus. Et ibi 



autem , et in reliqiiis partibus , si protinus editis frucli- 



bus gelatio magna consecuta est , etiam paucis diebus 



necat. 



Qu injuria hominum constant, secundas habent cau- 

 sas. Pix, oleuni, adeps, inimica praecipue novellis. Cor- 

 tice in orbem detracto necantur, excepto subere, quod 

 sic etiam juvatur : crassescens enim prstringit et stran- 

 gulat. Nec adrachne offenditur, si non simul incidatur 

 et corpus. Alioquin et cerasus, et tilia, et vitis corticem 

 mittunt, sed non vitalem, nec proximum corpori : ve- 

 rum eum , qui subnascente alio expellitur. Quarumdam 

 natura rimosus cortex, ut platanis. Tiliae renascitur paulo 

 minus quam totus, Ergo bis, quarum cicatricem trahit, 

 medentur luto fimoque. Et aliquando prosunt , si non 

 vehementior frigorum aut calorum vis secuta est. Quae- 

 dam tardius ita moriuntur, ut robora et quercus. Refert 

 et tempus anni. Abieti enim et pino si quis detraxerit, 

 sole Taurum vel Geminos transeunte quum germinant, 

 statim moriuntur. Eamdem injuriam hieme pass diu- 

 tius tolrant. Similiter ilex , et robur , et quercus. Quae 

 si angusta dccorticatio fuit, nihil nocetur supra dictis. 

 Infirmiorcs quidem et in solo gracili, vel ab una tantum 



