3oo C. PLINII HIST. NAT. LIB. XVIII. 



est, amurca pura , ac sine sale spargere, deinde sarrire; 

 si in articulum seges ire cperit , runcare , ne herbae 

 vincant. Pestem a milio atqiie panico, stiirnorum pas- 

 serumve agmina , scio abigi herba, cujus nomen igno- 

 tum est, in quatuor angulis segetis defossa, mirum dictu! 

 ut omnino nuUa avis intret. Mures abiguntur cinere 

 mustelae, vel felis diluto, et semine sparso vel decocta- 

 rum aqua. Sed redolet virus animalium eorum etiam 

 in pane. Ob id felle bubulo semina attingi utilius putant. 

 Rubigo quidem, maxima segetum pestis , lauri ramis in 

 arvo defixis, transit in ea folia ex arvis. Luxuria sege- 

 tum castigalur dente pecoris in herba dumtaxat : et de- 

 past quidem, vel saepius, nullam in spica injuriam sen- 

 tiunt. Retonsarum etiam semel omnino certum est gra- 

 num longius fieri, sed inane cassumque, ac satum non 

 nasci. 



Babylone tamen bis scant , tertio depascunt : alio- 

 qui folia tantum firent. Sic quoque cum quinquage- 

 simo fenore messes reddit exilitas soli : verum dili- 

 gentioribus cuni centesimo. Neque est cura difficilis : 



