f> C. PLINII HIST. NAT. LIB. XVIII. 



quinoctio eo ad brumam, Vergiliarum matutinus oc- 

 casus hiemem die xliii. Inter brumam et quinoctium 

 die xlv flatus Favonii vernum tempus. Ab quinoctio 

 verno initium statis die xlviii Vergiliarum exortu 

 mal u ti no. Nos incipiemus a sementibus frumenti , hoc 

 est, Vergiliarum occasu matutino. Nec deinde parvorum 

 siderum mentione concidenda ratio est , et difficultas 

 rerum augenda , quum sidus vehemens Orionis iisdem 

 diebus longo decedat spatio. 



Quae sementis hibernae tempora. 



LX. Sementibus tempora plerique prsumunt , et ab 



undecimo die autumnalis quinoctii fruges serunt , ad- 



veniente Coronae exortu , continuis diebus certo prope 



imbrium promisse Xenophon antequam deus signum 



dederit. Hoc Cicero novembris imbre fieri interpretatus 



est : quum sit vera ratio non prius serendi , quam folia 



cperint decidere. Hoc ipso Vergiliarum occasu fieri 



putant aliqui , a. d. ni idus novembris , ut diximus. 



Servantque id sidus etiam vestis institores , et est in 



clo notatu facillimum. Ergo ex occasu ejus de hieme 



augurantur, quibus est cura insidiandi negotiatoris ava- 



ritiae. Nubilo occasu pluviosam hiemem denuntiat : sta- 



timque augent lacernarum pretia : sereno asperam , et 



reliquarum vestium accendunt. Sed ille indocilis cli 



