6a C. PLINII HIST. NAT. LIB. XVIII. 



De vindemia, et autumni operibus. 



LXXIV. 3 1 . Sequitur ex. divisione temporum autum- 

 nus a Fidiculae occasu ad aequinoctium , ac deinde Ver- 

 giliarum occasum , initiumque hiemis. In his intervallis 

 significant , pridie idus augusti Atticae Equus oriens 

 vesperi : iEgypto et Caesari Delphi nus occidens. xi ka- 

 lendas septembris Caesari et Assyriae, Stella quaeVinde- 

 mitor appellatur , exoriri mane incipit , vindemiae ma- 

 turitatem promittens. Ejus argumenturn erunt acini 

 colore mutati. Assyriae v kalendas et Sagitta occidit, et 

 etesiae desinunt. Vindemitor iEgypto nonis exoritur. At- 

 ticae Arcturus matutino , et Sagitta occidit mane. Quinto 

 idus septembris, Caesari Capella oritur vesperi. Arctu- 

 rus vero mdius pridie idus, vehementissimo significatu 

 terra marique per dies quinque. Ratio ejus haec tradi- 

 tur : si Delphino occidente imbres fuerint, non futuros 

 per Arcturum. Signum orientis ejus sideris servetur ln- 

 rundinum abitus : namque deprehensae intereunt. Sexto- 

 decimo kalendas octobris , vEgypto Spica , quam tenet 

 Virgo, exoritur matutino, etesiaeque desinunt. Hoc idem 

 Caesari xiv kalendas , xin Assyriae signihcant : et xi ka- 

 lendas Caesari commissura Piscium occidens , ipsumque 

 aequinoctii sidus vm kalendas octobris. Deinde consen- 

 tiunt (quod est rarum) Philippus, Calippus, Dositheus, 



