96 C. PLINII. HIST. NAT. LIB. XVIII. 



ollas carbo adhrescit : aut quum contectus ignis e se 

 favillam discutit , scintillamve emittit : vel quum cinis 

 in foco concrescit, et quum carbo vehementer perlucet. 



Ab aquis. 



LXXXV. Est et aquarum significatio. Mare si tran- 

 quillum in portu a cursu stabit, et murmura verit intra 

 se, ventum prdicit. Si identidem, et biemem, et im- 

 brem. Litora ripasque si resonabunt tranquille, asperam 

 tempestatem : item maris ipsius tranquillo sonitus , 

 spumve disperse, aut aquae bullantes. Pulmones ma- 

 rini in pelago , plurium dierum hiemem portendunt. 

 Saepe et silentio intumescit, flatuque altius solito jam 

 intra se esse ventos fatetur! 



Ab ipsis tempestatibus. 



LXXXVI. Equidem et montium sonitus, nemorum- 

 que mugitus prdicunt : et sine aura , quae sentiatur , 

 folia ludentia. Lanugo populi , aut spinae , volitans ; 

 aquisque pluma innatans. Atque etiam in campis tem- 

 pestatem venturam praecedens suus fragor : caeli quidem 

 murmur non dubiam habet significationem. 



