ioS G PLINII HIST. NAT. LIB. XIX. 



silvestre Grci agrion vocant , Pontici armon, alii leu- 

 cen , nostri armoraciam , fronde copiosius quam cor- 

 pore. In omnibus autem probandis maxime spectantur 

 caules : immitium enim rotundiores crassioresque , ac 

 longis canalibus. Folia ipsa tristiora , et angulis hor- 

 rida. 



Seri vult raphanus terra soluta , humida. Fimum 

 odit, palea contentus. Frigore adeo gaudet , ut in Ger- 

 mania infantium puerorum magnitudinem quet. Se- 

 ritur post idus febr. ut vernus sit : iterumque circa Vul- 

 canalia , quee satio melior. Multi et martio , et aprili 

 serunt , et septembri. Incipiente incremento , confert 

 alterna folia circumobruere, ipsos vero adcumulare. Nam 

 qui extra terram emersit, durus fit atque fungosus. Ari- 

 stomaehus detrahi folia per hiemem jubet, et, ne lacunae 

 stagnent , adcumulare : ita in aestatem grandescere. 

 Quidam prodidere, si palo adacto caverna palea inster- 

 natur sex digitorum altitudine , deinde in semen fimum- 

 que et terra congeratur, ad magnitudinem scrobis cre- 

 scere. Prcipue tamen saisis alunlur. Itaque etiam tali- 

 bus aquis irrigantur, et in iEgypto nitro sparguntur, ubi 

 sunt suavitate prcipui. In totum quoque salsugine ama- 

 ritudo eorum eximitur, fiuntque coctis similes. Namque 

 et cocti dulcescunt, et in naporum vicem transeunt. 

 Crudos medici suadent, ad colligenda acria viscerum , 



