7 C. PLINII HIST. NAT. LIB. XIX. 



De piperitide , et Hbanotide , et smyrnio. 



LXII. Atque ut intelligatur vana , ceu plerumque, 

 vitae persuasio : panax piperis saporem reddit, et magis 

 etiam siliquastrum , ob id piperitidis nomine accepto. 

 Libanotis odorem thuris, smyrnium myrrhae. De panace 

 abunde dictum est. Libanotis locis putribus et macris 

 ac roscidis seritur semine. Radicem habet olusatri , 

 nihil a thure differentem. Usus ejus post annum sto- 

 macbo saluberrimus. Quidam eam nomine alio rosma- 

 rinum appellant. Et smyrnium olus seritur iisdem locis, 

 myrrhamque radie resipit. Eadem et siliquastro satio. 

 Reliqua a ceteris et odore et sapore differunt , ut ane- 

 thum. Tantaque est diversitas atque vis , ut non solum 

 aliud alio mutetur, sed etiam in totum auferatur. Apio 

 eximunt coqui obsoniis acetum : eodem cellarii in saccis 

 odorem vino gravem. 



Et hactenus hortensia dicta sint, ciborum gratia dum- 

 taxat. Maximum quidem opus in iisdem naturae restt; 

 quoniam proventus tantum adhuc, summasque quasdam 

 tractavimus. Vera autem eu jusque natura non nisi me- 

 dico effectu pernosci potest , opus ingens occultumque 

 divinitatis, et quo nullum reperiri possit majus. Ne sin- 



