l^ C. PLINII HIST. NAT. LIB. XXII. 



irrisui sumus ista commentantes , atque frivoli operis 

 arguimur: magno, quamquam immensi laboris, solatio, 

 sperni cum reriim uatura : quam certe non defuisse uo- 

 bis docebimus, et invisis quoque herbis inseruisse re- 

 mdia : quippe quum medicinas dederit etiam aculeatis. 

 Haec enim proxime restant ex his , quas priore libro 

 nominavimus, in quibus ipsis providentiam naturae satis 

 mirari, amplectique non est. Dederat, quas diximus, 

 molles cibisque gratas. Pinxerat remdia in floribus , 

 visuque ipso animos invitaverat , etiam deliciis auxilia 

 permiscens. Excogitavit aliquas aspectu hispidas, tactu 

 Iruces, ut tantum non vocem ipsius fingentis illas, ra- 

 tionemque reddentis exaudire videamur, ne se depascat 

 avida quadrupes, ne procaces manus rapiant, ne ne- 

 glecta vestigia obterant, ne insidens aies infringat : his 

 muniendo aculeis telisque armando, remediis ut tuta ac 

 salva sint. Ita hoc quoque, quod in iis odimus, homi- 

 num causa excogitatum est. 



Erynge , sive cryngion. 



VIII. 7. Clara in primis aculeatarum erynge est, sive 

 erynglon , contra serpentes et venena omnia nascens. 

 Adversus ictus morsusque radix ejus bibitur drachmae 



