ao <:. PLNII HIST. NAT. LIB. XXII. 



De glycyrrhiza, sive adipso , xv. 



XI. Alii eryngen falso eamdem putaverunt esse el 

 glycyrrhizam , quare subjungi eam protinus refert. Et 

 ipsa sine dubio inter aculeatas est, foliis china tis, pin- 

 guibus, tactuque gurnminosis, fruticosa, binum cubito- 

 rum altitudine, flore hyacinthi, friictu pilularum pla- 

 tani magnitudinis. Prstantissima in Cilicia , secunda 

 Ponto , radie dulci ; et haec tantum in usu. Gapitur ea 

 Vergiliarum occasu , longa ceu vitium : coloris buxei 

 melior, quam nigra : quque lenta , quani quae fragilis. 

 Usus in subditis decoct ad tertias, cetero ad mellis 

 crassitudinem, aliquando et tusae : quo gnre et vulne- 

 ribus imponitur, et faucium vitiis omnibus. Item voci 

 utilissimo succo : sic ut spissatus est , Hnguae subdito. 

 Item thoraci, jocineri. Hac diximus sitim famemque se- 

 dari. Ob id quidam adipson appellavere eam, et hydro- 

 picis dedere , ne sitirent. Ideo et commanducata stoma- 

 tice est, et ulceribus oris inspersa saepe, et pterygiis. 

 Sanat et vesicae scabiem, renum dolores, condylomata , 

 ulcra genitalium. Dedere eam quidam potui in quarta- 

 nis, drachmarum duarum pondre, et pipere, hemina 

 aqN. Commanducata sanguinem ex vulnere sistit. Sunt 

 et qui calculos ea pelli tradiderunt. . 



