42 C. PLINII HIST. NAT. LIB. XXII. 



Ion, quoniam odorem mali habeat. Nonnulli melanthe- 

 mon vocant. Gnera ejus tria flore tantum distant, 

 palmum non excedentia, parvisque floribus, ut rutae, 

 candidis , aut melinis , aut purpureis. In macro solo , 

 aut juxta semitas coUigitur vere, et in coronamenta 

 reponitur. Eodem tempore et medici folia tusa in pa- 

 stilles digerunt : ilem florem et radicem. Dantur omnia 

 mixta drachmae unius pondre, contra serpentium om- 

 nium ictus. Pellit mortuos partus : item menstrua in 

 potu , et urinam , calculosque. Inflationes , jocinerum 

 vitia, bilem suffusam, gilopia commanducata,ulcerum 

 eruptiones manantes sanat. Ex omnibus his generibus 

 ad calculos efficacissima est, quae florem purpureum 

 habet: cujus et foliorum et fruticis amplitudo majuscula 

 est. Hanc proprie quidam eranthemon vocanl. 



Lotos herba , iv. 



XXVII. Loton qui arborem putant tantum esse, vel 

 Homero auctore coargui possunt. Is enim inter herbas 

 subnascentes deorum voluptati, loton primam nomina- 

 vit. Folia ejus cum melle, oculorum cicatrices, argema, 

 nubcculas discutiunt. 



