i4o C. PLINII HIST. NAT. LIB. XXIV. 



Gramen , xvii. 



i CXVIII. Gramen ipsum est inter herbas vulgalissi- 

 mum. Geniculatis serpit internodiis, crebroque ab his, et 

 ex cacumine novas radies spargit. Folia ejus in reliquo 

 orbe in exilitatem fastigantiir. In Parnasso tantum ede- 

 racea specie , densius quam usquam fruticant , flore 

 odorato candidoque. Jumentis berba non alia gratior, 

 sive viridis, sive in fenb siccata, quum detur adspersa 

 aqua. Succiim quoque ejus in Parnasso excipi tradunt 

 propter ubertatem. Dulcis hic est. In vicem ejus in re- 

 liqua parte terrarum succedit decoctum ad vulnera con- 

 glutinanda , quod et ipsa herba tusa prstat ," tueturque 

 ab inflammationibus plagas. Decocto adjicitur vinum 

 ac mel : ab aliquibus et thuris , et piperis , myrrhque 

 tertiae portiones. Rursusque coquitUr in aereo vase ad 

 dentium dolores et epiphoras. Radix decocta in vino 

 torminibus medetur , et urinae difScultatibus , ulceri- 

 busque vesicae. Calculos frangit. Semen vehementius 

 urinam impellit. Alvum vomitionesque sistit. Privatim 

 autem draconum morsibus auxiliatur. Sunt qui genicula 

 novera , vel unius , vel e duabus tribusve herbis , ad 

 hune articulorum numerum involvi lana succida nigra 

 jubeant, ad remdia strum, panorumve. Jjunum de- 

 bere esse qui colHgat : ita ire in domum absentis cui 



