35/, C. PLINII HIST. NAT. LIB. XXV.^ ^ 



Mandragoras , slve circaeon , sive morion , sive hippophlomon : 

 gnera ii ; racdiclnae xxiv. 



XCIV. Aliqui et mandragora lUebantur : postea ab- 

 dicatus in hac curatione est. Epiphoris (qiiod certum 

 est) medetur, et oculorum dolori , radix tiisa cum ro- 

 saceo et viuo. Nam succus multis oculorum medicamen- 

 tis miscetur. Mandragoram , alii circum vocant. Duo 

 ejus gnera : candidus , qui et mas : niger , qui fcmina 

 existimatur, angusliorihus foliis, quam lactuc, hirsutis 

 et caulibus, radicibus binis ternisve rufulis, intus albis, 

 carnosis tenerisque, paene cubitalibus. Ferunt mala avel- 

 lanarum nucum magnitudihe , et in his semen ceu pi- 

 rorum. Album hoc alii arsena, alii morion, alii hippo- 

 phlomon vocant. Hujus folia alba, quam alterius latiora, 

 ut lapathi sativae. Gavent efbssuri contrarium ventum, 

 et tribus circulis ante gladio circumscribunt : postea 

 fodiunt ad occasum spectantes. Succus fit et e malis, 

 et caule, deciso cacumine, et radice punctis aperta, aut 

 decocta : utilis haec vel surculo. Concisa quoque in or- 

 biculos servatur in vino. Succus non ubique invenitur, 

 sed ubi potest, circa vindemias quaeritur. 



Odor gravis ei : sed radicis, et mali gravior. Ex aibo 

 mala matura in umbra siccantur. Succus ex iis sole deu- 



