a 4 C. PLINII HIST. NAT. LIB. XXVI. 



pectoris doloribus, et acorum subvenit, et ideo antidotis 

 miscetur. Tussi daucum : item scythica herba. Ea de- 

 mum omnibus pectoris vitiis , tussi , et purulenta ex- 

 screantibus, obolis tribus in passo. 



6. Totidem verhascum, cujus flos est aureus. Tanta 

 huie vis est, ut jumentis etiam non tussientibus modo, 

 sed ilia quoque trahentibus, auxilietur potu : quod et 

 de gentiana reperio. Radix cacalrae commanducata , et 

 in vino madefacta , non tussi tantum , sed et faucibus 

 prodest. Hyssopi quinque rami cum duobus rutae et ficis 

 tribus decocti thoracem purgant. 



Bechion , sive chamaeleuce , quae tussilago , m. 



XVI. Tussim sedat bechion, quae et tussilago dicitur. 

 Duo ejus gnera. Silvestris ubi nascitur, subesse aquas 

 eredunt : et hoc habent signum aquileges. Folia sunt 

 majuscula, quam ederae, quinque aut septem, subalbida 

 a terra, superne pallida, sine caule, sine flore, sine 

 semine, radice tenui. Quidam eamdem esse bechion et 

 alio nomine chamaeleucen putant. Hujus arid cum ra- 

 dice fumus per arundinem haustus et devoratus , vete- 

 rem sanare dicitur tussim : sed in singulos haustus 

 passum gustandum est. 



